این دره قسمتی از بيابان موجاوه – واقع در جنوب شرقی رشته کوه های سییرا نوادا در مرز ایالات کالیفرنیا و نوادا - می باشدگرم ترین، خشک ترین و کم ارتفاع ترین نقطه در ایالات متحده آمریکا که برای جهانگردان مانند شهر مکه در عربستان سعودی مي باشد

 دلیل انتخاب این نام چه می باشد؟

نام دره مرگ عنوانی گمراه کننده می باشد. این دره قسمتی از صحرای موجاوه – واقع در جنوب شرقی رشته کوه های سییرا نوادا در مرز ایالات کالیفرنیا و نوادا - می باشد.  دیوید بلاکر مدیراجرایی انجمن تاریخ طبیعی دره مرگ می گوید: " هر ساله 000 875 الی 000 900 توریست از این منطقه بازدید می کنند که اکثر آن ها همین سوال را می پرسند". یکی از نکات مهم در مورد دره مرگ، بزرگ ترین پارک ملی آمریکا این است که فاصله این دره با ماشین تا لاس وگاس در نوادا تنها 2 ساعت و تا لوس آنجلس تنها 4 ساعت می باشد. در کمتر از نصف روز شما می توانید از این کلان شهرها خود را به نقطه ای برسانید که به هر سو می نگرید، افق را ببینید و در سکوت از این زیبایی لذت ببرید.

بلاکر می گوید: " نام دره مرگ جاذبه زیادی دارد. مردم با تعجب و تحسین آن را به زبان می آورند، اما نمی دانند که نام اصلی این منطقه پارک ملی، دره مرگ می باشد. دره مرگ از گرند کنیون در ایالت آریزونا و پارک ملی یلوا ستون در وایومینگ و همین طور پارک ملی یاسمیت در کالیفرنیا بزرگ تر می باشد.

اما به هرحال دلیل این نام گذاری چه می باشد؟

آن گونه که بسیاری از مردم ممکن است تصور کنند، علت این نام گذاری این نیست که بسیاری از پیشگامانی که در دوره تب طلا در سال 1849 به سمت غرب هجوم می بردند، در این ناحیه تلف شدند و یا گله دارانی که در این دشت های وسیع و لم یزرع شهرها و معادنی را بنا کردند که هنوز آثارشان باقی است، همگی در این صحراها مردند. و یا این که هیچ موجود زنده ای اعم از حیوان و گیاه در این جا به چشم نمی خورد. البته از مهاجران اولیه که در جستجوی طلا به این مناطق می آمدند، کسانی هم جانشان را از دست دادند. اما تعدادشان به هیچ وجه زیاد نبود. در حقیقت در مدارک اداره پارک های ملی ایالات متحده تنها یک مورد مرگ از میان یک گروه 200 نفری در ناحیه وجود دارد. آن گروه هم بیش از دو ماه درمیان کوه ها و تپه های این دره به دنبال رگه های طلا بودند و آن مرد هم یک پیرمرد ضعیف بود که سفر سختی را از صحرای نوادا تا دره مرگ پشت سر گذاشته بود. تاریخ این دره که بیش از 1000 سال پیش توسط بومیان و از سال 1850 توسط مهاجران مسکونی شده است، پر است از داستان هایی مانند فیلم های هالیوودی درباره غرب وحشی؛ داستان هایی درباره تیراندازی در مشروب فروشی ها، دار زدن در نیمه شب، ریزش معادن، هفت تیر کشی ششلول بندها و چیزهایی از این دست. اما همه این موارد در نیمه دوم قرن نوزدهم در کلیه ایالات مهاجرنشین بسیار طبیعی بودند و به هر حال ظرف صد سال همه این شهرها از بین رفتند. سراسر دره پوشیده از انواع گیاهان و حیوانات است؛ 51 گونه پستاندار که بسیاری از آن ها کمیاب هستند: بز کوهی شاخدار، گوزن، اسب های وحشی، نوعی الاغ کوچک و انواع موش. هم چنین 346 گونه پرنده و 36 نوع جانور خزنده و 5 نوع دوزیست و انواع ما هی ها در این دره وجود دارند. علی رغم بارش کم، بیش از 1000 نوع مختلف از گیاهان در این دره به صورت خودرو می رویند.

بلاکر می گوید: " بسیاری از مردم نمی دانند که ما اینجا گونه های مختلف ماهی را نگاهداری می کنیم، میزان آب در اینجا بسیار بیشتر از آن چیزی است که تصور می شود. دره یک حوزه آبگیر برای برف های آب شده و سرازیر از کوه های سیئراس باشد. حتی در سال 2004 در این منطقه سیل نیز آمده است. به این علت که پارک هنوز توسعه زیادی نیافته است، تنها چند مسیر اصلی در پارک وجود دارند که بازدیدکنندگان می توانند در آن ها حیواناتی مانند بز کوهی شاخدار و مناظر را تماشا کنند. طبیعت جالب توجه دره مرگ بی شک اثرات ناگوار اسم آنرا خنثی می کنند. دره مرگ در حقیقت کم ارتفاع ترین و گرم ترین نقطه آمریکای شمالی و یکی از سخت ترین محیط ها برای زندگی در جهان می باشد. دمای هوا در تابستان، روزها به 49 درجه سلسیوس و شب ها به زیر صفر می رسد. گودترین نقطه دره به نام بدواتر ، 86 متر پایین تر از سطح دریا می باشد و مرتفع ترین نقطه آن قله تلسکوپ در سلسله کوه های پانامینت ، ارتفاعی برابر 3368 متر دارد. متوسط بارش سالانه نیز کم تر از 50 میلی متر می باشد. در هر حال گفته می شود که نام این دره از یکی از پیشگامان گرفته شده است. هنگامی که او و گروهش به نقطه ای که امروزه در کالیفرنیا به عنوان نیوهال شناخته مي شود رسیدند، او گفته بود " خدا نگهدار دره مرگ ". البته بلاکر معتقد است که تاریخ بیشتر امری ذهنی و شخصی است. چه کسی می تواند مطمئن باشد که آن مهاجر اولیه واقعاً چنین چیزی را به زبان آورده است؟ اما به هر حال هنگامی که نامی به چیزی داده می شود، دیگر به سختی می توان آن نام را عوض کرد. تمامی مساحت 3/3 میلیون جریبی( 3000مایل مربع ) این دره امروزه به پارک تبدیل شده است. در سال 1933 فرانکلین روزولت دره مرگ را به خاطر زیبایی های منحصر به فردش ملی اعلام کرد و گروه حفاظت از محیط زیست را مسئول ساختن جاده و تاسیسات زیر بنایی آن کرد که این تاسیسات هنوز هم مورد استفاده قرار می گیرند. کنگره آمریکا در سال 1994 دره مرگ را پارک ملی اعلام کرد.بلاکر می گوید: " برای این که یک ناحیه پارک ملی نامیده شود باید ویژگی های زیادی داشته باشد؛ باید از نظر تاریخ انسانی قابل توجه باشد که از این جهت دره مرگ بسیار مهم است زیرا هم محل عبور پیشگامان و مهاجران اولیه آمریکا بوده است و هم محل اولین معادن و کاوش ها در غرب. منطقه هم چنین باید دارای زیبایی های طبیعی باشد که از این لحاظ هم دره مرگ بسیار قابل توجه است، همین طور باید دارای پتانسیل علمی بالایی باشد که دره مرگ 2 بیلیون سال تاریخ پشت سر خود دارد. در پارک 9 محوطه شامل 600 محل اقامت و مهمانخانه فرنانس کریک وجود دارند. هم چنین تعداد زیادی متل و مسافرخانه در بزرگراه 95 درسمت شرق پارک و در بزرگ راه های 395 و 178 در ضلع غربی پارک وجود دارد.

مقدمه

ویژگیهای کرانه دریای خزر

منابع جنگلی ایران

اهمیت جنگل

مراتع ایران

گیاهی است علفی،‏ پایا، به ارتفاع 40 تا 60 سانتی متر و حتی یک متر که به حالت انبوه در زمینهای بایر سنگلاخی‏ کنار جاده ها و دامنه کوهستانها‏ تا ارتفاعات 2000 متری می روید. برگهائی متناوب با بریدگیهای باریک و عمیق تا حد رگبرگ میانی دارد ولی به نسبتی که فاصله برگ از قاعده ساقه دور باشد، بریدگیها کمتر می شود. سطح فوقانی و تحتانی برگ پوشیده از تارهای فراوان است و چون ساقه و انشعابات آن نیز این حالت را دارد مجموعاً به رنگ خاکستری روشن‏، با ظاهر کاملاً مشخص جلوه می کند. کاپیتولهای آن کوچک ، به تعداد خیلی زیاد و دارای پهنائی بین 3 تا 4 میلیمتر با حالت آویخته است در هر کاپیتول آن دو نوع گل؛ لوله ای و زبانه ای به رنگ زرد دیده می شود که مجموعاً پس از شکفته شدن در متن خاکستری روشنی که ظاهر گیاه دارد، منظره زیبا به وجود می آورند. گلهای زبانه ای کاپیتولها که در حاشیه قرار دارند عموماً ماده ولی گلهای میانی‏ نر – ماده اند. میوه آن فندقه بسیار کوچک و دارای سطح صاف است.

_{گیاهان  مواد معدنی موجود در خاک  را با استفاده از انرژی خورشیدی تبدیل به مواد آلی می نمایند  که این مواد باعث رشد گیاهان و سرانجام تولید علوفه  در مرتع می گردد . علوفه حاصل توسط  حیوانات مورد استفاده قرار گرفته و تبدیل به مواد آلی  حیوانی می  شود . متعاقب مصرف این مواد حیوانی توسط گروه دیگر حیوانات و یا مرگ و تجزیه مواد غذایی به خاک بر می گردد . این گردش می تواند بکرات در بعد زمان انجام گیرد. انباشتگی و تجمع مواد غذایی و فلش ها  نشان دهنده جابجایی انرژی از موقعیتی به موقعیت دیگر است .}

انتقال انرژی در اکوسیستمهای مرتعی از یک سطح به سطح دیگر مفهوم جدیدی را در رابطه با محاسبه کارائی بیولوژیک این اکوسیستم ها برای حیوانات مطرح می سازد .

با احتساب مصرف علوفه مرتع توسط دامهای اهلی حدود ،18 تا 25-  درصد انرژی بسته به نوع دام (گاو و گوسفند) و عوامل وابسته دیگر مورد استفاده دام قرار خواهد گرفت.

انتقال و جابجایی انرژی و احتیاجات دامها می تواند به عنوان مبنائی جهت تدوین معیارهائی برای محاسبه و اندازه گیری تولید دام – مرتع  مورد استفاده قرار گیرد.

در مرتعداری هدف افزایش انرژی تولید شده در مرتع است و در این چهار چوب برنامه های تغییر در اکوسیستمهای مرتعی مثلا از حالت بوته زار   به گراس لند مطرح می گردد.

_{تاثیر عوامل آب و هوایی /خاکی و پستی و بلندی در مناطق مختلف کشور باعث رشد و نمو گیاهان و در نتیجه بوجود آمدن مراتع متفاوت شده است.}

از لحاظ زمان و فصل مورد استفاده از مراتع به طور کلی 3 گروه مرتع را می توان در نظر گرفت:

مراتع ییلاقی/ مراتع میان بند/ مراتع قشلاقی

عامل به وجود آمدن این اختلافات تغییرات ارتفاع از سطح دریا و یا تغییرات عرض جغرافیایی است.که باعث تغییرات درجه حرارت شده و این امر تاثیر مستقیم در شروع و طول دوره رویش گیاهان و سرانجام فصل بهره برداری یا چرا خواهد شد.

مراتع ییلاقی که عموما در مناطق کوهستانی ایران قرار دارند در این مناطق دوره رشد گیاهان دیر شروع شده و معمولا به علت شروع سرمای زود رس طول دوره رویش گیاه کوتاه است .این مراتع در فصل تابستان مورد استفاده دام قرار می گیرد.

مراتع قشلاقی در دشتهای پست و یا در مناطق با عرض جغرافیایی کم واقع شده رشد گیاهان در اواخر پاییز و زمستان میسر بوده و یا مناطقی که درجه حرارت بالاست و امکان خروج دام از آغل میسر بوده و چرا از بقایای گیاهان انجام می پذیرد.

در جریان تغییر مکان دام از قشلاق به ییلاق مراتع میان بند مورد را واقع می شوند . بدیهی است این گروه مراتع دو زمان از سال مورد چرا واقع شده و فاصل بین مراتع قشلاقی و ییلاقی می باشد .

از انجایی که قسمت اعظم دهات در مراتع میان بند قرار گرفته به جهت استفاده دائمی دامهای روستایی هم از این مراتع  شدت تخریب در مراتع میان بند در حالت نسبی بیشتر از مراتع قشلاق و ییلاق می باشد زیرا در مراتع دو گروه اخیر پس از خاتمه چرا تا شروع چرا در سال بعد امکان رشد و بازسازی تا اندازه ای برای گیاهان وجود دارد . بر روی هم رفته مراتع مرغوب ایران بیشتر در شمال و مغرب کشور یعنی در اطراف و دنباله رشته کوهای البرز و زاگرس که دارای ارتفاع زیادی می باشند قرار دارد. مانند کوه های سبلان /سهند/ارومیه/زردکوه و دیگر کوههای زاگرس و البرز و کوههای شمال خراسان و همچنین کوههای قائنات و شمال بلوچستان و کرمان و فارس و کوههای مرکزی این سامانه که از لحاظ آب وهوا دارای زمستانهای سرد و طولانی و تابستان  ملایم است و مراتع ییلافی را تشکیل می دهد که علفهای مرغوب آن زیاد است و دامداری ایران هم بیشتر در همین قسمتها متمرکز است هر چند که در مناطق مذکور شرایط از لحاظ رویش گیاهی مساعد تر از سایر نقاط مرتعی ایران می باشد ولی به لحاظ همین فراهم بو دن شرایط  در اثر تبدیل مراتع به اراضی دیم کاری و محدود شدن سطح مراتع و چرای قبل از زمان آمادگی  مرتع باعث تخریب مراتع مرغوب این نقاط شده به طوری که در حال حاضر اکثر مراتع مرغوب  در این مناطق در حال تخریب شدید قرار گرفته   و تولید آنها بسیار کمتر از مقدار تولید در حد پتانسیل میباشد.

بدون ترديد منابع طبيعي تجديد شونده و وضعيت آن در سير تحولات اقتصادي،اجتماعي جوامع مختلف جهان پيوسته نقش اساسي و سازنده داشته است.

- - جنگل هاي جهان

مساحت جنگل هاي جهان حدود 4ميليارد هكتار است كه 29 درصد سطح خشكي ها را مي پوشاند.دوسوم جنگل هاي جهان در نيمكره شمال ويك سوم آن در نيمكره جنوبي قرار دارد.يك سوم از گونه هاي جنگل هاي جهاني سوزني برگ و دوسوم آن پهن برگ هستند.

- - مراتع جهان

بيشترين سطح خشكي ها در كره زمين به مراتع اختصاص دارد.بر اساس آمار فائو حدود 133/2 ميليارد هكتار مرتع در دنيا وجود دارد .سطح اراضي كه مورد استفاده  چرايي دام قرار دارد حدود 5/5 ميليارد هكتار برآورد مي شود.

- - بيابان هاي جهان

بيش از 1/6 ميليارد هكتار،معادل 2/47 درصد از سطح كره زمين را سرزمين هاي خشك و نيمه خشك تشكيل مي دهند.تقريبأ 1ميليارد هكتار از اين سطح ،بيابان هاي خشك با توليدات بيولوژيكي بسيار ناچيز هستند.بقيه كه بالغ بر 1/5 ميليارد هكتار مي شود،شامل: منطق خشك و مناطقي با رطوبت بسيار كم است.

یکی دیگر از راههای افزایش ماده آلی خاک استفاده از کود سبز در تناوب زراعی می باشد. منظور از کود سبز شخم زدن گیاه در خاک پس از رشد کافی و بدون برداشت محصول است. اثر کود سبز بر خصوصیات فیزیکی خاک همانند کود حیوانی می باشد.
ولی کود سبز عملاً مواد غذایی به خاک اضافه نمی کند، بلکه آن چه را که طی رشد خود از خاک جذب کرده و در خود ذخیره نموده است به خاک بر می گرداند اما در صورتی که از گیاهان تیره بقولات بعنوان کود سبز استفاده شود تمام ازت تثبیت شده را به خاک بر می گرداند. از طرف دیگر کود سبز با جذب و ذخیره مواد غذایی در خود از شسته شدن آنها جلوگیری می نماید. گیاه مورد استفاده بعنوان کود سبز می بایستی اثرات فیتوتوکسینی بر رشد محصول بعدی نداشته باشد، فصل رشد کوتاهی داشته، تراکم بوته بالا را تحمل کند و رشد سبزینه ای زیادی داشته باشد تا علاوه بر این که مقدار زیادی ماده آلی به خاک اضافه می کند، پوشش کامل خاک را تامین نماید. پوشش کامل خاک برای جلوگیری از فرسایش خاک و بازداری رشد علفهای هرز ضرورت دارد. بنابراین اهداف کود سبز را می توان در افزایش ماده آلی خاک، حفظ مواد غذائی خاک (و در صورت استفاده از گیاهان تیره بقولات افزایش ازت خاک)، جلوگیری از فرسایش خاک و مبارزه با علفهای هرز خلاصه نمود. توجه به اهداف فوق روشن می سازد که کود سبز قبل از گیاهان وجینی در تناوب قرار می گیرد.
کود سبز در سیکل تناوبی فقط می تواند جایگزین آیش فصلی گردد. چنانچه طول آیش فصلی موجود برای تولید یک محصول کفایت می نماید، استفاده از کود سبز طی آن آیش فصلی مجاز نیست. نوع آیش فصلی (زمستانه یا تابستانه) که در شرایط کشت آبی توسط کود سبز جایگزین می شود به شرایط اقلیمی بستگی دارد. در نواحی اقلیمی که با زمستان سرد مشخص می شوند، گیاهان وجینی (مانند چغندرقند، پنبه، ذرت و سیب زمینی) در بهار کاشته می شوند و آیش زمستانه می تواند توسط کود سبز اشغال گردد.